Een (zo) geknipte verjaardagscadeau

11:24 Evi De Mey 4 Comments

Ik geef het toe, ik ben soms echt een last-minute naaister. Er stromen soms zoveel ideetjes door mijn hoofd dat ik het eerst allemaal wat een plaats moet geven. We gaan elk jaar op skivakantie, en dit jaar is ons mama daar jarig (als in - vandaag -op het moment dat ik dit blogbericht schrijf).

Even een terugblik naar 2 weken geleden. Ik wou als cadeau iets naaien. Bij cadeautjes zijn er enkele typische boeken die dan naar voor springen in mijn "bibliotheek". De laatste nieuwe aanwinst was Zo geknipt 2. Dit boek van Riet en Lies is een must-have voor elke naaister boordevol toffe patronen met (net zoals zo geknipt -1) veel variatie. Toch kenmerkend zijn deze keer de tasjes. Het kokerfestival springt er meteen uit.
Let's think outside of the (koker)box
Tassen zijn nog steeds niet ingeburgerd in mijn comfort-zone. Maar toch durf ik me er al meer aan wagen. Het is een kwestie van er vertrouwd mee te geraken. Ooit was er een tijd dat ik zelfs niet zag hoe een rok of blouse ineen moest dus ja... Nu weet ik intussen wel hoe een tas - ongeveer - in elkaar moet. Dat vergemakkelijkt alles toch wel een beetje. Al doende leer je is echt 100% van toepassing bij het naaien.
Ik koos voor een hoge koker met rits en voering. De bedoeling was dat ze deze dan kon meenemen op vakantie of gewoon, voor een weekendje weg. Ideaal om wat spullen in te steken. 
Woensdagavond... 
Ik bladerde door het boek en kwam uit bij een versie voor Kubbs. Er staat een tabel in het boek met groottes van kokers. Je kan dus zelf bepalen hoe groot je de koker maakt. Daar komt toch wat rekenwerk bij te pas. Soms lees ik iets en denk ik bij mezelf "HUH?". Nu moet ik mijn denkvermogen heel eventjes lager te zetten, en gewoon te volgen wat in het boek staat. Geen "hoe zou ik het doen", maar gewoon volgen. (Niet evident voor vrouwen soms hoor :))
We begonnen te rekenen en tekenen. Oh jee, gaat dat allemaal wel passen, heb ik het wel allemaal goed geïnterpreteerd?! Dat is het moment dat je het ofwel aan de kant legt, ofwel de sprong waagt. Ik denk niet dat ik ooit iets aan de kant heb gezwierd. Nee, integendeel, we zien wel wat het geeft.
Dus dezelfde avond begon ik nog stof en versteviging te knippen. There's no way back (worst case zou ik dan maar één of andere bon moeten gaan kopen op vrijdag om cadeau te geven).
Versteviging er op gestreken en klaar voor die avond.
Donderdagavond had ik naailes - en aangezien mijn andere projecten van in de avondles al af waren -besloot ik mijn stof en boek mee te nemen. Iedereen kwam eens kijken waar ik nu weer mee bezig was. Uitspraken zoals "oh dat zijn mooie stofjes" en "wat ben je aan het maken" passeerden de revue. Toen ik antwoordde dat het een tas zou worden (tenminste dat was toch het plan) die nota bene tegen het weekend af moest zijn, werden er nogal ogen getrokken gevolgd door een verwonderd "TEGEN HET WEEKEND?!". Ijverig naaide ik vol vastberadenheid verder. Ik stikte die avond het handvat, de rits, buitenstoffen en voeringdelen in elkaar.


Het leek goed te komen.
Let's finish it on Friday
Vrijdagavond staken we een tandje bij en werd de koker ineen gezet. Eerst de buitenstoffen en dan deed ik al een klein vreugdedansje. Dan de voeringdelen en klaar!
Ik kocht enkele verzorgingsproducten als extra cadeautjes. Zo was het toch al wat gevuld :)

Wat schoonheidsfoutjes maar zo leren we elke keer bij hé.



En de jarige, die was er superblij mee!
Happy birthday lieve mama!
X

You Might Also Like

4 opmerkingen:

  1. Leuke tas is het geworden met mooi gecombineerde stofjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik kan geloven dat ze blij was, dit is een super tof tasje!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zo tof, een eigen op maat gemaakt kokertasje! Mooi...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Daar zou ik ook wel blij mee zijn!!! Leuk zeg!! En die stofjes zijn heel mooi gekozen!

    BeantwoordenVerwijderen